RSS  

باید فراموشت کنم .چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود ! آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی . این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم .

ديدار ما قيامت شد خدايا باورش سخت است

اميد ديدنش امشب،به يأس و مرگ پيوسته است

خدايا باورش سخت است كه او دور از من عاشق

و دنيا در هراس عشق،به جاي من از او خسته است

دمي روحم نميخوابد،دمي قلبم نميميرد،دلم آرام نميگيرد

كه باور ميكند چشمش به روي زندگي بسته است؟

كه باور ميكند قلبي كه تا ديروز به خنده گرم و زيبا بود

هم اينك در ميان خاك، به روي خنده در بسته است

نه! باور كردنش سخت است، دمي يادش نميميرد

چگونه او بدون من،از اينجا رخت بربسته است؟

خدايا من گناهم چيست كه او رفته و من اينجا

پر و بالم ميان زجر تنهايي به خاك زندگي بسته است؟

كه او رفته ومن اينجا دلم تنها غمم دريا

و چشمانم به راه او اميد آمدن بسته است؟

خداوندا نميگويم چرا رفته كه اين كفر است

ولي يكدم تو جاي من، نميگويي دلم خسته است؟

فقط يكدم بيا و قلب خود را جاي من بگذار

ببين آيا نميگويي كه زجر و درد و تنهايي در اميد را بسته است؟

خدايا باورش سخت است كه او از پيش من رفته است

اميد ديدنش امشب به يأس و مرگ پيوسته است!

خدايا باورش سخت است

زندگی چیدن سیبی است باید چید و رفت،

 زندگی تکرار پائیز است باید دید و رفت،

 زندگی رودی است جاری هر که آمد شادمان کوزه ای پر کرد و رفت،

 قاصدک این کولی خانه به دوش روزگار، کوچه گردی های خود را زندگی نامید و رفت....

حال كه رسوا شده ام مي روي

واله و شيدا شده ام مي روي

حال كه غير از تو ندارم كسي

وين همه تنها شده ام مي روي

حال كه چون پيكر سوزان شمع

شعله سرا پا شده ام مي رو ي

حال كه همراه خراباتيان

همدم صهبا شده ام مي روي

حال كه در بهر تماشاي تو

غرق تمنا شده ام مي روي

اين همه رسوا تو مرا خواستي

حال كه رسوا شده  ام مي روي

زندگی خاطره ای بیش نبود، بهر ما جز غم و تشویش نبود،به کدام خاطره اش خوش باشم که کدام خاطره اش نیش نبود..........

 

خداحافظ همین حالا همین حالا که من تنهام   خداحافظ به شرطی که  بفهمی تر شده چشمام   خدا حافظ کمی غمگین  به یاد اون همه تردید   به یاد آسمونی که  منو از چشم تو می دید   اگه گفتم خداحافظ  نه اینکه رفتنت ساده است   نه اینکه میشه باور کرد  دوباره آخر جاده است   خداحافظ واسه اینک ه نبندی دل به رویاهام   بدونی بی تو و با تو  همینه رسم این دنیا   خداحافظ خداحافظ… همین حالا…   عزیزم غصه نخور عاشقی دنگ و فنگ داره زندگی یه روز زشت و یه روز قشنگ داره   نمیشه که آدما همه یه جور باشن آخه یکی هس توی دلش به جای دل یه سنگ داره   بعضی یا که ادعاشون میشه عاشقت شدن دلشون شبیه اون آهنیه که زنگ داره   بعضی یا تو زندگی جرات عشقو ندارن اون شجاعتی که شاید دل یه پلنگ داره   هر کی گفت دوست دارم بشنو و باورش نکن بذا راحتت کنم بعضی هزارتا رنگ داره   عزیزم غصه نخور عاشقی دنگ و فنگ داره زندگی یه روز زشت و یه روز قشنگ داره

هرگز به کسی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری....هرگز به کسی محبت نکن وقتی قصد شکستن قلبش را داری...هرگز قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش را نداری.

**********

*****

.

افسوس که آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی می کنیم...آن زمان که دوستمان دارند لجبازی میکنیم..و بعد برای آنچه از دست رفته آه می کشیم.

**********

*****

کاش میشد لحضه ها را قاب کرد روزهای تیره را خواب کرد ..کاش دنیا تا همیشه مهربان وساده بود یا به آدماش رسم عاشقی آموخته بود..کاش میشد با محبت قفل دل را باز کرد در کنار اشک و لبخند زندگی آغاز کرد

                                          با دیدن یک پرتو از هوش چرا رفتی؟

تا از تو شوم غافل در می روی از دستم

                                         ای بچه ی بازیگوش من مادر تو هستم

در کوچه و پس کوچه گم می شوی آخر تو

                                          خورشید که اینجا بود رفتی تو پی پرتو؟

هم پرت و پریشانی هم ساده و بی کله

                                            مثل بز شیطانی جا مانده ای از گله

ای برکه   به دنبالت  گشتم همه دنیا را

                                           برگرد و بخوان از نو افسانه ی دریا را

 

دید مجنون را یکی صحرا نورد
                                           در میان بادیه بنشسته فرد
کرده صفحه ریگ و انگشتان قلم
                                          میزند با اشک خونین این رقم
گفت اي مجنون شيدا ، چيست اين؟
                                      می نویسی نامه  ، بهر کيست اين؟
گفت مشق نام ليلي ميکنم
                                      خاطر خود را تسلي ميکنم
چون ميسر نيست من را کام او

                                                  عشق بازي ميكنم با نام او

 

 

این دل که عاشق است این یار که لایق است

این تن که فارق است دارایی من است ارزانی شماست

این جان که ساکت است این غم که ثابت است

این آب که راکت است دارایی من است ارزانی شماست

این درد که قابل است این مرد که سائل است

این نی که ناقل است دارایی من است ارزانی شماست

این بغض که ناله است این گل که لاله است

این مه که هاله است دارایی من است ارزانی شماست

این زهر که قاتل است این حق که باطل است

این ره که بابل است دارایی من است ارزانی شماست

     بــه چشمـــای تــــو سوگند که عشقــت مثه آتیشه تو قلبـــم , مثل خـونه

                                          اگه یــــار تو باشم

            با این دستای خستم واسه تو لونه میسازم , تو همین قلب شکسته

                        به چشمای تو سوگند به چشمای ناز تو سوگند

   من اون قد پرعشقم , من اون قد پر دردم , که عاشقای دنیا نمیرسن به گردم

به که باید دل داد؟
به که باید پیوست؟
وبه چشمان که باید خندید؟
به نسیم گذرا به گل اطلسی و یاس سفید به کبوتر حرم یا به مهتاب خدا؟
به که باید پیوست؟
به عبور گل سرخ؟
یا به تکرار نگاه یا به برگ خزان دیده سرد؟
به که باید دل داد؟
به یکی مرد بزرگ یا به یک کودک شیطان و شرور یا به یک نغمه شاد به که باید پیوست؟
به یکی رود زلال یا به یک رشته پیچیده کوه یا به یک کوچ پر از عشق پرستوی قشنگ؟
به که باید خندید؟
به نگاه تو یک پروانه یا به یک شعله مستانه شمع یا به یک روشنی تار ودل دیوانه؟
به که باید خندید؟
به که باید پیوست؟

آنگاه که غرور کسی را له می کنی،

در سکوت تیره ی شب           می برم نام تو بر لب

با دل دیوانه ی خویش             سوزم اندر آتش تب

روزگاران گذشته                 زنده گردد در خیالم

همدم شبهای تارم              می کند شوریده حالم

یاد معشوق فسونگر           می رباید عقل و هوشم

نیمه شب در خلوت خود             خسته و مات و خموشم

من اسیر روزگارم               روزگار سرد و تارم

کی سر آسوده یک شب                  روی بالین می گذارم

از فسون آرزوها                      آرزوهای جگر سوز

در شب تنهایی خویش               می نشینم تا شود روز

تو رفتی رد پایت در دلم ماند            شکوه خنده هایت در دلم ماند

دلم را با سحر خوش کرده بودم          غروب ماجرایت در دلم ماند

شریک دردهایم بودی ، اما              غم بی انتهایت در دلم ماند

هزار و یک شبم چون باد گذشت         طنین قصه هایت در دلم ماند

سپردی سرنوشتم را به پاییز              بهار با صفایت در دلم ماند

علی رغم سکوت ساده من             سفر کردی صدایت در دلم ماند

وقتی که  خاکم می کنین ................بهش بگین پیشم نیاد

بگید که رفت مسافرت.................. بگید شماره ای نداد

یه جور بگید که آخرش............... از حرفاتون هول نکنه 

طاقت ندارم ببینم............................ به قبر من نگاه کنه

بهش بگید نشست به پات.................... بهش بگید نیومده

بگید هنوز دوستت داره..................با اینکه قیدشو زدی

نشونی قبر منو بهش ندین.......................خوب میدونه

نیاد جای همیشگی ................. سر قرار تو زود خونه

 چی بگم.....

گفتم خسته‌ام گفتی: لاتقنطوا من رحمة الله .:: از رحمت خدا نا امید نشید(زمر/53) ::.

 گفتم: هیشکی نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره گفتی: ان الله یحول بین المرء و قلبه .:: خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (انفال/24) ::.

گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم گفتی: نحن اقرب الیه من حبل الورید .:: ما از رگ گردن به انسان نزدیک‌تریم (ق/16) ::.

 گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی! گفتی: فاذکرونی اذکرکم .:: منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) ::.

 گفتم: تا کی باید صبر کرد؟ گفتی: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا .:: تو چه می‌دونی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63) ::.

 گفتم: تو بزرگی و نزدیکت برای منِ کوچیک خیلی دوره! تا اون موقع چیکار کنم؟ گفتی: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله .:: کارایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/109) ::.

گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچیک... یه اشاره‌ کنی تمومه! گفتی: عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم .:: شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/216) ::.

گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل... اصلا چطور دلت میاد؟ گفتی: ان الله بالناس لرئوف رحیم .:: خدا نسبت به همه‌ی مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143) ::.

 گفتم: دلم گرفته گفتی: بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا .:: (مردم به چی دلخوش کردن؟!) باید به فضل و رحمت خدا شاد باشن (یونس/58) ::.

گفتم: اصلا بی‌خیال! توکلت علی الله گفتی: ان الله یحب المتوکلین .:: خدا اونایی رو که توکل می‌کنن دوست داره (آل عمران/159) ::.

 گفتم: خیلی چاکریم! ولی این بار، انگار گفتی: حواست رو خوب جمع کن! یادت باشه که: و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره .:: بعضی از مردم خدا رو فقط به زبون عبادت می‌کنن. اگه خیری بهشون برسه، امن و آرامش پیدا می‌کنن و اگه بلایی سرشون بیاد تا امتحان شن، رو گردون میشن. خودشون تو دنیا و آخرت ضرر می‌کنن (حج/11) ::. گفتم:... دیگه چیزی برای گفتن نداشتم.

زندگی دفتری از خاطرهاست... یک نفر در دل شب، یک نفر در دل خاک... یک نفر همدم خوشبختی هاست ، یک نفر همسفر سختی هاست ،چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد... ما همه همسفریم

 برای آنکه همواره دوستانمان را نگاه داریم بهتر است همواره فاصله و بازه ای میان خود و آنها داشته باشیم خوشبختی وجود ندارد و ما خوشبخت نیستیم ، اما می توانیم این حق را به خود دهیم که در آرزوی آن باشیم هميشه تو يک ارتفاع بالايي از جو، ديگه ابر وجود نداره.

 اگه يک وقت ديدي آسمون دلت ابري بود بدون به اندازه کافي اوج نگرفتي همیشه تصور کن که داری در یک دنیای شیشه ای زندگی میکنی، پس به طرف کسی سنگ پرتاب نکن چون اول دنیای خودت نابود میشه

خوب حالا نظر بده . هی کجا در میری باید نظر بدی وایستا کارت دارم؟!

 در نگاهت رنگ آرامپشت يك لبخند پنهان مي شود عاقبت يك روز مي بيني ك

ه در ميدان شهر يك نفر با خاطراتش تيرباران 

مي شود

                                                                                                                   نگاهش مي کنم شايد بخواند از نگاه من که او را دوست دارم ولي افسوس او هرگز نگاهم را نمي خواند

 به برگ گل نوشتم من که او را دوست ميدارم ولي افسوس او گل را به زلف کودکي آويخت تا

او را بخنداند

 صبا را ديدم و گفتم صبا دستم به دامانت بگو ازمن به دلدارم تو را من دوست ميدارم

تو مي گي زندگي اينه فاصله عشق تو با من

۷مهرماه ۱۳۸۶

صدایت می کنم امشب مرا از عمق دل بنگر

جوابم ده تو نجوا کن شود حالم از این بهتر

صدایت می کنم بشنو که من بی تو نمی مانم

بیا یارم تو خورشیدی که بی تو رنگ شب خوانم

صدایت می کنم بر گرد که تنها تو شدی یارم

بیا ای عشق نا فرجام به تو مدیون بد هکارم

صدایت می کنم شاید شوی یک لحظه مهمانم

در آن لحظه تو را گویم چه اندازه پریشانم

صدایت می کنم اما چرا چیزی نمی گویی

از این قلب پر از حسرت چرا مهرم نمی جویی

صدایت می کنم باز آ برس امشب به داد من

تمام خواستنی ها را تو از بر کن به یاد من

صدایت می کنم از دل تو هم امشب صدایم کن

تو مغروری غرورت را فقط امشب فدایم کن

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانهء جانم ،گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید ...

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت...!

یادم آید : تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب آیینهء عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است ...

تا فراموش کنی چند از این شهر سفر کن .

با تو گفتم : حذر از عشق ندانم

سفر از کیش تو هرگز نتوانم ... نتوانم

روز اول که دل به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ...من نه رمیدم ...نه گسستم

اشک در چشم تو لغزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که : دگر از تو جدایی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم ...نگسستم ...نرمیدم

رفت در ظلمت شب ، آن شب و شبهای دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشـــــــــــتم ...

وقتي كه خاكم مي كنن..
بهش بگين پيشم نياد..
 بگيد كه رفت مسافرت ..
بگين شماره اي نداد..
 يه جور بگين...
 كه آخرش از حرفهاتون هل نكنه...
 طاقت ندارم ببينم به قبر من نگاه كنه
 دونه به دونه عكسامو...
ورداريد آتيش بزنيد..!
هر چي كه خاطره دارم...
بريد و از بيخ بكنيد...!
نذاريد از اسمه منم يك كلمه جا بمونه
نمي خوام هيچوقت تنمو....
توي گورم بلرزونه...
برو آتيش به قلب من نزن...
بذار نگاهت از يادم بره.....
بذار واسه هميشه قلب من....
چال بشه با من كلي خاطره....
برو نميخوام ببيني خونه ي من خالي شده
همدم من به جاي تو ريگهاي پوشالي شده
اونكه مي گفت ميمرد برات.......!
ديدي حالا راس راسي مرد......؟!
رفتو همه خاطره شم..........
به خاطرت برداشت و برد....
بهش بگين نشست به پات......
بهش بگين نيومدي.......؟!
بهش بگين دوست داره....
با اينكه قيدشو زدي........!!
نشوني قبر منو بهش ندين خوب ميدونم
مياد جاي هميشگي سر قرار تو رودخونه
برو آتيش به قلب من نزن.......
بذار نگاهت از يادم بره........
بذار واسه هميشه قلب من.......
چال بشه با من كلي خاطره.....
ميخوام رو سنگ قبرم اين باشه :
طلوعي كه خيلي غم انگيز بود....
قشنگترین خاطره ی عمرم.....
غروبي كه خيلي دل انگيز شد....
رو سنگ قبرم بنويس......
روزي اومد با اميد آخر....
ولي حالا بدرقه ي راهش....

 - خوب حالا نظر بده . هی کجا در میری باید نظر بدی وایستا کارت دارم؟!

ای کاش زودتر حکم دادگاه لطف الهی صادر گشته

و از این بازداشتگاه دلتنگی

با قل و زنجیری از مهر و وفا

راهی تبعیدگاه خوشبختی می شدیم.

ای معصومترین سارق گنجینه قلبم،

در نهایت هوشیاری و اختیار

با صدایی رسا اقرار می کنم که

منم حلق آویز طناب عشقت.

و قسم می خوردم که تا ابد

از دژ دلدادگیت قدم برون نگذارم.

و در حضور تمامی حضار این دادگاه

فریاد بر می آورم که

حتی پس از آزادی از زندان حیات.